Speak Laos

posted on 20 Dec 2009 22:54 by oatsettawat

มาฝึกพูดภาษาลาวกันนะ

เผื่อว่าเวลาทุกท่านได้ไปเที่ยวในประเทศลาว แล้วฟังภาษาลาวไม่ค่อยจะรู้เรื่องครับ

ปล. นี่เป็นภาษาลาวที่ใช้พูดกันในอำเภอหล่มสัก และหล่มเก่า จังหวัดเพชรบูรณ์ อาจจะไม่เหมือนภาษาลาวในประเทศลาว แต่ว่ามันก็เหมือนๆกันแหละ สามารถนำไปใช้ได้ครับ^^

ขอเป็นคำศัพท์ง่ายๆก่อนละกันนะ

 

คำนาม

เกิบ= รองเท้า

หมากสีดา= ฝรั่ง(ผลไม้)

หมากเขียบ= น้อยหน่า

ผู้สาว= หญิงสาว

ผู้บ่าว= ชายหนุ่ม

พ่อโซ้น= คนแก่ที่เป็นผู้ชาย

แม่โซ้น= คนแก่ที่เป็นผู้หญิง

เฮือน= บ้าน,เรือน

ตั่ง= โต๊ะ,เก้าอี้

แจ่ว= น้ำพริก 

 

คำกริยา

เฮ็ด= ทำ

เว้า= พูด

หย่าง= เดิน

แหล่น= วิ่ง 

ฮ้องไห้= ร้องไห้

แอ่ว= ออดอ้อน

เบิ่ง= ดู

ซอมเบิ่ง= เพ่งมอง,มองหา

ฮู้= รู้

ฮ้อง= ร้อง

ขี้กะเดียม= จั๊กกะจี้

จั้ม= การเอาข้าวเหนียวที่เป็นปั้นๆ ไปจิ้มน้ำพริก

สิ= จะ

ฟ้าว= รีบ

ฮัก= รัก

คึดฮอด= คิดถึง

ขี้คร้าน= ขี้เกียจ

ตั๊วะ,ตั๋ว= โกหก

 

 

คำสรรพนาม 

ข้อย= ฉัน

เจ๊า= เธอ

เผิ่น= เขา,ท่าน

 

คำอื่นๆ

โดน= นาน

บ่= ไม่

แฮง= แรง

อะหยัง,อิหยัง= อะไร

ม่งได๋= ที่ไหน

มื้อได๋= เมื่อไหร่

จั่งได๋= อย่างไร

ไผ,ผู้ได๋= ใคร

แม่น= ใช่

แท้= จริง

 

การเรียงคำในประโยคก็เหมือนภาษาไทยนั่นแหละครับ เช่น

ข้อยสิกินหมากสีดา= ฉันจะกินฝรั่ง

ประโยคปฏิเสธก็ใส่คำว่า "บ่" ลงไป หน้า หรือ หลังคำกริยาครับ เช่น

ข้อยก่าบ่ฮู้= ฉันก็ไม่รู้

ประโยคคำถามมีสองแบบ

แบบแรกก็เป็นการถามประมาณว่าคุณ...มั้ย ให้ใส่คำว่า"บ่"ลงไปท้ายประโยค

เจ๊าสิไปโรงเรียนบ่= คุณจะไปโรงเรียนมั้ย

แบบที่สองก็คือใช้คำที่เป็นคำถามอยู่แล้ว

โรงเรียนอยู่ม่งได๋= โรงเรียนอยูที่ไหน